روانشناسی خانواده

مهم ترین عامل اجتماعی شدن در زندگی هر فرد، تجارب دوران کودکی او در محیط خانواده می باشد. فضای خانواده ، فضایی آکنده از مهر و محبت ، فداکاری و گذشت ، صمیمیت و گرمی‌ و در عین حال در برخی اوقات توام با حسادت و رشک ، دشمنی و کینه توزی ، نفرت و خشم می باشد. کودکان در طی جریان اجتماعی شدن اینچنین عواطف را در کنار خانواده خود تجربه می‌کنند. اعضای خانواده بخاطر وابستگی و پیوستگی بهم ، هرگونه مشکل یا مسئله ای برای هر یک از اعضا خانواده بطور مستقیم یا غیر مستقیم بر زندگی سایر اعضا تاثیر گذار است. از سوی دیگر خانواده به خاطر همین نفوذ و تاثیر بر افراد به عنوان روشی برای درمان اختلالات بکار می‌رود. روانشناسان بالینی  گاهی ترجیح می‌دهند که برای درمان یک فرد ، همه اعضای خانواده او را از نزدیک ملاقات کنند.

روان شناسی خانواده ارتباط نا گسستنی با برخی از علوم انسانی مانند جامعه شناسی ، علوم اجتماعی و مردم شناسی دارد.روان شناسی خانواده با استفاده از تحقیقات در سایر حوزههای روان شناسی و همچنین تحقیقات مربوط به خانواده به بررسی مشکلات مربوط به خانواده از قبیل مشکلات ازدواج  ، اختلافات زناشویی و علل آن ، شیوه تعامل و روابط زناشویی و همچنین شیوه تعامل با فرزندان و غیره میپردازد تا برای بهبود روابط خانوادگی و پیشبرد بهداشت روانی خانواده راهکارهای عملی ارائه دهد.